هنر درمانی لازمه‌های جمعیت رو به رشد سالمندی در ایران است

تقویت حوزه فرهنگی و آموزش هنردرمانی؛ لازمه‌های جمعیت رو به رشد سالمند است

تهران- ایرنا- استاد دانشگاه علامه طباطبایی گفت: کمبود مراکز توانبخشی، بازتوانی و آموزشی کار ویژه سالمندان، خصوصا آموزش هنر درمانی از جمله مسائلی‌ست که مورد غفلت واقع شده است و درکنار تقویت حوزه فرهنگی لازم است مورد توجه قرار گیرد.

مجید امرایی در گفت وگو با خبرنگار سینمایی ایرنا و در تشریح ابهام در برنامه‌های آینده‌نگرانه برای جمعیت سالمند ایران و نیازهای جسمی و روانی آنان گفت: اینکه چرا برنامه مدونی برای رشد و جوان سازی جمعیت در دست نیست بماند اما هیچ برنامه ای هم برای آینده رشد سالمندی در ایران در دست نیست.

وی افزود کمبود مراکز توانبخشی و بازتوانی؛ مراکز پاره وقت؛ موسسات خدمات حمایتی؛ مراکز آموزشی با کار ویژه سالمندان خصوصا آموزش هنر درمانی از جمله مسائلی است که مورد غفلت است.

دبیرکل انجمن دراماتراپی ایرانDTCI افزود: از سوی دیگر کم توجهی به نمودهای آماری در احداث مراکز نگهداری؛ ضعف در حوزه فرهنگی؛ بی توجهی به«نظام سالمند موثر و مولد»؛ عدم برنامه ریزی آموزشی در حوزه های بین رشته ای دانشگاهی؛ بی توجهی به عرصه های «هنر درمانی»؛ «نمایش درمانی»؛ «موسیقی درمانی»؛ «فیزیکال درمانی» و «حرکت درمانی» و دیگر درمانهای کمکی ... از جمله مسائلی است که توجه جدی دولت و مجلس را طلب میکند.

امرایی توضیح داد: طبق اعلام مرکز آمار در سال ۱۳۳۵ تنها ۴درصد جمعیت ایران در سنین ۶۵ ساله و بیشتر بوده اند. این در حالی است که پیش بینی می‌شود در سال ۱۴۳۰ حدود یک پنجم از جمعیت ایران این سنین را تجربه کنند.

وی ادامه داد: به گفته مرکز آمار ایران جمعیت ۶۰ سال به بالا در سال ۱۴۳۰ به ۲۶.۱ درصد و جمعیت ۶۵ ساله به بالا ۱۸.۷ درصد خواهد رسید. براساس آمار سازمان ملل، تا سال ۱۴۳۰ سی درصد جمعیت ایران سالمند خواهند بود.

خالق کتاب ده قدم با نمایش درمانی تصریح کرد :در دهه گذشته ازدواج‌ها حدود ۴۰ درصد کاهش یافته و تا قبل از اپیدمی کرونا ۳۰ درصد از زاد و ولد کشور کاسته شده است. طبق آمار سازمان ملل، در سال ۱۴۳۰ سی درصد جمعیت ایران سالمند می‌شود یعنی ۲۰ عضو خانواری که اکنون در کنار پدربزرگها و مادربزرگها هستند به ۲ نفر می‌رسند.

به گفته امرایی در آینده بیشتر مدارس و دانشگاه‌ها بدون مخاطب و تعطیل و تبدیل به مراکز نگهداری سالمندان خواهند شد و بحران پیری که به «ابربحران چند وجهی» در جهان معروف است، کشور ما را فرا خواهد گرفت این در شرایطی است که کشورهای همسایه جوان خواهند بود.

وی افزود: جوانی به معنای قدرت است اگر کشوری ضعیف‌ شود، مطمع نظر دیگر کشورها خواهد بود در این راه بحران دیگر معیشت و اقتصاد است. در حال حاضر در دوره «ترسالی» و جوانی هستیم اما ۳۰ سال دیگر وارد دوره «خشکالی» و پیری می‌شویم و نیروی انسانی جوان که چرخ اقتصادی در دست اوست در حداقل خواهد بود.

استاد دانشگاه علامه گفت: تجربه نشان می‌دهد کشورها ابتدا پیشرفته و پر درآمد شده اند بعد جمعیت شان پیر شد اما بحران پیری در ایران زمانی حادث می‌شود که خانواده‌ها هنوز توسعه نیافته اند و در تامین معیشت روزانه‌شان مشکل دارند و آن زمان ۱۵۰ سال طول خواهد کشید تا بتوانیم از این سیاه چال خارج شویم.

امرایی تصریح کرد : ۸ سال گذشته دوران طلایی جلوگیری از نیفتادن در سیاهچال جمعیتی بوده که متاسفانه از دست رفته و فقط ۷ سال دیگر فرصت داریم که با تصمیمات مناسب از سقوط همیشگی جمعیتی جلوگیری کنیم. در حال حاضر ۴۰ درصد آمار ازدواج و ۳۰ درصد زاد و ولدها کاهش یافته بطوری که جمعیت انبوه دهه ۶۰ در سال ۱۴۳۰ سالمندان کشور ما خواهند بود.

نویسنده کتاب نمایش درمانی و تئوری نقش ها افزود: در حال حاضر موانع رشد جمعیتی احصاء شده که سختی ازدواج، الگوی مسکن و اجاره مسکن نامناسب، مشکلات اقتصادی و هزینه‌های فرزندآوری، بیکاری سرپرستان خانوار، اشتغال و نگرانی‌های آتیه زنان، هزینه‌های دوره بارداری، زایمان و شیردهی از جمله این موانع است.

وی تاکید کرد: شیوع ناباروری و هزینه‌های سرسام‌آور، عقیم سازی و پیشگیری از باروری، رفتار غیراستاندارد زایمان، ترس از تولد فرزند معلول، قبح زدایی از سقط جنین، یاس از ادامه زندگی، نگرانی از آتیه فرزندان، ناسازگاری با تحصیلات عالی و فرزندآوری، ضعف خدمات مادر و کودک در محیط اجتماعی، فرهنگ مخرب فرزند کمتر زندگی بهتر، مهاجرت، حرکت‌های معارض فرهنگی و قانونی و رویه‌ها و فقدان متولی نظارت و مجری سیاست‌ها از دیگر موانع است.

عضو موسس اتحادیه جهانی دراماتراپی WADTh افزود: پیش بینی می شود جمعیت ایران در سال ۱۴۳۰ بالغ بر ۱۱۰ میلیون نفر باشد که ۲۰ میلیون نفر آن سالمند خواهند بود؛ تا سال ۱۴۳۰ میانگین عمر در ایران ۸۳ سال خواهد بود که با برنامه ریزی تا ۷۰ سالگی میتوانند موثر و فعال  باشند اما به نظر فکری برای این ظرفیت نشده است.

در ویدئو کنفرانس فصلی اتحادیه جهانی دراماتراپی عنوان شد

در ویدئو کنفرانس فصلی اتحادیه جهانی دراماتراپی عنوان شد

ظرفیت سازی بیشتر نمایش درمانی برای مقابله با پاندومی ها

ظرفیت سازی بیشتر نمایش درمانی برای مقابله با پاندومی ها 2

و‌یدئو کنفرانس فصلی اتحادیه جهانی دراماتراپی WADTh  با حضور بیست و یک کشور جهان برگزار شد.

 

به گزارش ایران تئاتر ، در این کنفرانس جهانی ظرفیت سازی بیشتر در عرصه  هنر درمانی برای ارائه  خدمات مطلوب به مراجعان بویزه در دوره پاندومی کرونا ،افزایش تعاملات بین المللی و استمرار سمینارهای علمی و تخصصی از جمله اهداف اتحادیه جهانی دراماتراپی در  شرایط پس از کرونا عنوان شد.
در این سمینار نمایندگان کشورهای عضو وضعیت شکننده پاندمی کرونا را به جهانیان گوش زد کردند. همچنین برپایی سمینار ها به دو روش مجازی و حضوری مورد تاکید قرار گرفت .
در ابتدای  این نشست نماینده ژاپن گفت: به تازگی دراماتراپی به «روش دو زبانه» برای والدین و کودکان معلول در دستور کار قرار گرفته است .نماینده آرژانتین تمرکز بر پروژه ی ملی با عنوان «دراماتراپی برای کودکان بی خانمان» را به عنوان مهمترین برنامه کشورش مطرح کرد .نماینده یونان و عضو هماهنگ کننده ی اتحادیه اروپا گزارشی از پیشینه هفتاد ساله ی  دراماتراپی ارائه کرد .نماینده هند گزارشی از طرح توسعه دراماتراپی در کشور هند ارائه کرد. وی گفت: دراماتراپی اکنون در هند رسمی شده است خصوصا از سال ۲۰۱۹ بطور جدی در حال گسترش است.
نماینده کشور هند همچنین اضافه کرد: در کنار دراماتراپی به  دیگر رشته ها هم توجه داریم ؛ هر چند  یدگاه های فرهنگی  در برخی از استانها مانع  سرعت تحولات می شود .
نماینده تایوان گفت :دراماتراپی در کشور ما در حال توسعه و گسترش است و ظرف دو سال گذشته پذیرش بیشتری در بین تراپیست ها و جامعه هدف داشته است . برای این کار طوفان فکری گسترده ای ایجاد کرده ایم .
نماینده آفریقای جنوبی گفت: توسعه در بخش آموزش دراماتراپیست از برنامه های نمایندگی ماست و اکنون در حال رایزنی برای حمایت های دولتی هستیم.نماینده استرالیا گفت: کار با معلولین جسمی حرکتی مهمترین فعالیت انجمن ماست .

وی افزود: در این فرایند آرت تراپی و فیزیکال تراپی را هم به کار گرفته ایم.
نماینده انگلستان گفت : به زودی یک کنفرانس علمی برپا می کنیم  ؛ در کشور ما تمرکز بر حوزه های علمی است ؛ انجمن دراماترپی ؛ انجمن آرت تراپی و انجمن موسیقی درمانی بطور موازی در حال ارایه خدمات به مخاطبان هستند ؛ گستره ی فعالیت در انجمن انگلستان بیشتر در حوزه ی آرت تراپی است.
نماینده هونگ کونگ گفت : پنج انجمن در کشور ما فعال اند ؛ ظرف دو سال گذشته نیاز بیشتری به این نوع درمان کمکی احساس شده است ؛ تقسیم کار بین انجمن ها باعث هم افزایی شده است هرچند مشکلات سیاسی فعالیت های صنفی را کند کرده است .
رئیس انجمن هونگ کونگ افزود: در مقاطعی سرعت ما  کند می شود ؛ چون دولت با تشکل های مردمی میانه خوبی ندارد ؛ ولی در همین شرایط بحرانی ما نیمه ی پر لیوان را می بینم .
در ادامه این نشست نماینده کره جنوبی گفت : کشور ما خیلی کوچک است ولی به نسبت جمعیت انجمن های مردم نهاد زیادی داریم از زمان گسترش پاندمی کرونا فعالیتهای ما بیشتر شده است و اقدامات زیادی در حال انجام است خصوصا در حوزه ی ارتباطی گستردگی بیشتر شده است.
نماینده آمریکای شمالی گفت : فعالیتهای هنر درمانی در منطقه ما گسترش یافته و در حال گروه بندی جدیدی برای بعد از پاندمی هستیم ؛ این اقدام از هسته ی مرکزی کوچکی شروع شده و اکنون گستردگی زیادی یافته است؛ در ماه نوامبر یک سمینار  علمی بر پا میکنیم ؛ موضوع مورد بحث ما در بین اعضا تصمیم گیری راجع به این مسئله است که متمرکز فعالیت کنیم یا  بین بخشی و چند وجهی .
نماینده ایران نیز گفت: از سرگیری فعالیت دفاتر «انجمن نمایش درمانی ایران»در ده نمایندگی ؛ تولید یکصد و دوازده برنامه رادیویی با موضوع «نمایش درمانی».  تولید حدود «چهل» برنامه ی مجازی توسط دراماتراپیست های استانی در فضای مجازی. حضور «دبیرکل انجمن نمایش درمانی» در دو ویدئو کنفرانس دانشگاهی. شروع همکاری با دو «مرکز توانبخشی کودکان کار» و معرفی «نمایش درمانگر» به این دو مرکز ؛ رایزنی با «وزارت بهداشت» برای راه‌اندازی مجتمع تفریحی با محوریت «نمایش درمانی» برای کادر درمانی بیمارستان‌ها از جمله فعالیت های فصلی ما بوده است.
مجید امرایی افزود : تدارک «کتاب مجموعه مقالات نمایش درمانی» و کتاب نمایش درمانی و نظریه شخصیت. پایان پروژه یک ساله «تاثیر نمایش درمانی در کاهش عوارض روانی پس از جراحی سرطان سینه» با مشارکت دانشگاه علوم و تحقیقات و دانشگاه امارات. انتشار مقاله تاثیر نمایش درمانی در ارتقای رفتار سازمانی و مقاله «تاثیر نمایش درمانی در کاهش عوارض روانی سالمندی». تدارک«کلینیک سیار نمایش درمانی» برای روستاها و مناطق محروم ؛ برگزاری مستمر کارگاه آموزشی «توانبخشی با روش نمایش درمانی» برای مددجویان در تهران و استانهای تابعه . آموزش فصلی متقاضیان «نمایش درمانی» در مقطع دکتری و کارشناسی ارشد مهمترین برنامه های فصلی نمایندگی ایران بوده است .

Scientific conference shows Iranian animation on Avicenna

The World Alliance of Dramatherapy screens Iranian animation on Avicenna.

An Iranian short animation on one of the earliest examples of drama-therapy by Iranian scholar Avicenna has been shown at the World Alliance of Dramatherapy (WADth).

The animated movie, produced by the Iranian Psychodrama and Drama Therapy Association, was screened during the first seasonal conference on January 22.

The conference was held with the participation of representatives from Greece, South Africa, Kenya, Australia, Argentina, the UK, the US, Sri Lanka, Japan, Taiwan, Canada, South Korea, India, and Iran.

Inspired by a book by Persian poet Nezami Aruzi, the animation was written by Majid Amraei, the chairman of the Iranian Psychodrama and Drama Therapy Association and representative of Iran at the WADth.

Directed by Javad Miraqazadeh, the animation shows the eminent Persian physician and philosopher Avicenna making use of the earliest examples of drama-therapy in treatment of psychosis.

Avicenna repeatedly joins the patient in his delusion by assuming a complementary role within the client’s frame of reference resulting in a positive outcome.

As a dazzling example of Avicenna’s individualized and patient-centered approach to a psychotic patient, he uses psychological therapy as well as biological treatment, most likely, camphor, used in Europe until the 1940s.

Avicenna met Prince Abu Taleb Rostam, son of Queen Sayeddah of Ray, Iran as a patient around 1014 or 1015.

Prince Abu Taleb Rostam was about 21 when he had experienced this episode of melancholy; a severe psychotic depression or schizophrenia-spectrum disorder. Evidence suggests that prince Abu Taleb was captured by one of the most powerful rulers of the region, Sultan Mahmoud Ghaznavi in 1029 and sent to Ghazna where he passed away.

 

Amraei’s ‘Drama Therapy’ in Second Edition Released

The book focuses on the use of theater techniques to facilitate personal growth and promote mental health

Drama therapy recognizes body, emotions and their expression in a theatrical framework with self-produced plays.

.....

Theater director, author, playwright and researcher Majid Amraee, 47, has brought out the second edition of his book on drama therapy.

The title ‘Drama Therapy in its Evolutionary Path’ has been published by Tehran-based Danjeh Publications, which had also released its first edition in 2010.

In an interview with IRNA, the author said, “The book is in fact the first work on drama therapy in Iran.” It focuses on the use of theater techniques to facilitate personal growth and promote mental health.

“Drama therapy is among group therapy methods in which drama or theater processes as well as psychotherapeutic techniques are used to establish interaction between participants and the therapist, as a means of catharsis.”

This approach can provide a context for participants to tell their stories, express feelings and solve their problems and thereby get relief from strong or repressed emotions.

Drama therapist is a theater practitioner who has knowledge of applied psychology and psychodrama, a form of psychotherapy in which patients act out events from their past, Amraee said.

The book has six chapters. The first elaborates on various ethnic plays with a therapeutic nature.

The second discusses different methods and approaches in group therapy and the third narrows down the discussion to age-appropriate methods and techniques of group therapy.

  Developing Inner Self

How drama therapy leads to the liberation of mind is explained in the fourth chapter, in which a number of techniques are introduced to help develop both the inner self and social persona.

In the fifth chapter, Amraee focuses on client-oriented plays. And in the final chapter, various psychological disorders are introduced, along with the corresponding methods of drama therapy.

“The most important purpose of drama therapy is to establish an appropriate, rational equilibrium between inner and outer worlds.”

Drama therapy thus recognizes body, emotions and their expression in a theatrical framework with self-produced plays, he added.

For several years, Amraee served as a drama therapist to promote the mental health of Iran’s war veterans.

Effectiveness Of Psychodrama On Body Image, Emotional Regulation And Subjective Well-Being In Women

Paper:  

Effectiveness Of Psychodrama On Body Image, Emotional Regulation And Subjective Well-Being In Women With Breast Cancer

    Author(s):  Moteragheb Jafarpoure Leila, Tajeri Biuok*, Khalatbari Javad, Amraei Majid

* Department of Psychology, Karaj Azad University, Karaj, Iran

Abstract: 

Introduction and Aim: Breast cancer is one of the most common types of cancer in women and patients have problems with subjective well-being, emotional regulation, and body image. There is little research on the effectiveness of psychodrama, the present study was conducted to determine the effectiveness of psychodrama on body image, emotional regulation, and subjective well-being in women with breast cancer. Methods: This quasi-experimental study was a pre-test, post-test, and follow-up study with a control group. The study population was women with breast cancer who were referred to Shohada Tajrish Hospital in Tehran, Iran in 2019. Thirty women were selected by the available sampling method and were divided into two equal groups of test and control (n=15 in each group) by simple random method. The experimental group was trained in 10 sessions of 90 minutes by psychodrama and the control group was placed on a waiting list for training. Data were collected using body image, emotional regulation, and subjective well-being questionnaires. Results: The experimental and control groups were matched in terms of age, education, marriage, and the number of children (P>0. 05). Also, there was no significant difference between the groups in the pre-test phase in terms of body image, emotional regulation, and subjective well-being (P>0. 05), but in the post-test and follow-up phases, a significant difference was recorded in terms of all three variables (P<0. 001). In addition, psychodrama improved body image, emotional regulation, and subjective well-being in women with breast cancer, and this improvement was maintained in the follow-up phase (P<0. 001). Conclusions: The findings showed the effectiveness of psychodrama on improving body image, emotional regulation, and subjective well-being and continuing its effectiveness. Therefore, therapists and health professionals can use the psychodrama method along with other treatment methods to improve the characteristics of breast cancer patients, especially improving body image, emotional regulation, and subjective well-being.

Keyword(s): Body Image,Breast Neoplasms,Emotional Regulation,Psychodrama,Subjective Well-being

تئاتر خیابانی گوی سبقت را از تئاتر صحنه ای گرفت

​
به اعتقاد یکی از کارگردانان تئاتری؛در دوره مدیریت مجید امرایی تئاتر خیابانی گوی سبقت را از تئاتر صحنه‌ای گرفت
کد خبر : 34806
۰۷ مهر ۱۳۹۲ - ۹:۲۸
  ایلنا: هرچند قدمت تئاتر خیابانی(تئاتر محیطی و تئاتر در فضای باز) در ایران به خیلی از سال‌های قبل برمی‌گردد (نمایش‌های خاص و منحصر به فردی که برآمده از دل آیین‌ها، سنت‌ها و فرهنگ‌های متنوع در گستره جغرافیایی کشور، مانند تعزیه، سوگ سیاوش، معرکه گیری، نقالی، تخت حوضی، میر نوروزی، پرده خوانی، کوسه بر نشین […]

ایلنا: هرچند قدمت تئاتر خیابانی(تئاتر محیطی و تئاتر در فضای باز) در ایران به خیلی از سال‌های قبل برمی‌گردد (نمایش‌های خاص و منحصر به فردی که برآمده از دل آیین‌ها، سنت‌ها و فرهنگ‌های متنوع در گستره جغرافیایی کشور، مانند تعزیه، سوگ سیاوش، معرکه گیری، نقالی، تخت حوضی، میر نوروزی، پرده خوانی، کوسه بر نشین یا بهار جشن و… که ریشه چند هزار ساله در فرهنگ و آیین مردمان این مرز و بوم داشته، ولی متأسفانه این‌گونه نمایش‌ها به شیوه‌های خودجوش بوده و اجرای هنرمندان گاهاً مختص به مراسم‌ها و روزهای خاصی از سال بوده که هیچ وقت جدی و سازمان یافته پیگیری نشده است.

در ایران هرچند گروه‌های تئاتر خیابانی از اوایل دهه شصت به طور جسته و گریخته به اجرای نمایش خیابانی می‌پرداختند ولی تا سال ۱۳۷۳ که بخشی از جشنواره تئاتر فجر به تئاتر خیابانی اختصاص یافت به این نظم، سامان و دیسیپلین امروزی نرسیده بودند.

درست از همان سال به بعد با همت دلسوزان زیادی همچون آقایان محمود فرهنگ، شهرام کرمی و مجید امرایی که در دوره‌های قبل تصدی دفتر تئاتر خیابانی ایران را برعهده داشتند این هنر را به شکل امروزی‌اش بنیان نهاده و در پی تثبیت به اوج اقتدار رسانیدند و با تکنیک و دانش روز تئاتر همراهش کردند تا جایی که در دوره مدیریت آقای مجید امرایی تئاتر خیابانی گوی سبقت را از تئاتر صحنه‌ای گرفت و خیلی مواقع گیشه تبلیغاتی برای کسانی شد که تا آن زمان نمی‌دانستند تئاتر صحنه‌ای چیست؟

مقایسه وضعیت تئاتر خیابانی در سال ۱۳۷۳ با سال ۱۳۹۱ که به ده‌ها جشنواره‌ی ملی و منطقه‌ای و شهرستانی رسید تا جایی که حتی کشورهای همسایه از این پیشرفت و بالندگی الگو گرفته و جشنواره برگزار می‌کردند. این واقعیت را تأیید می‌کند که این مدیران جزء موفق‌ترین و کارآمدترین مدیران تئاتر کشور بوده‌اند. مدیریت دو دهه گذشته خالی از نقد هم نیست مدیران موفق هم در شیوه مدیریت خود دچار خطا و اشتباه می‌شوند زیرا هر مدیر موفقی در روند رشد و بالندگی مجبور به آزمون و خطا می‌گردد. ولی نقد گرفتن به آن‌ها در قبال خدماتشان نسبت به تئاتر خیابانی کشور آنقدر ناچیز است که قابل بیان نیست.

هیچ وقت از یادمان نمی‌رود تئاتر خیابانی به جایی رسیده بود که استاد برجسته تئاتر ایران زمین دکتر قطب الدین صادقی در دومین جشنواره تئاتر منطقه‌ای شهروند سقز اعلام داشت چنان مجذوب سادگی و بی‌آلایشی و نزدیکی با مخاطب در این گونه‌ی نمایشی شده است، می‌خواهد در آینده نمایشی خیابانی را کارگردانی کند که متأسفانه با تغییر مدیریت دفتر و کم رونق شدن تئاتر خیابانی دکتر هم منصرف شد.

در این بازار کساد تئاتر خیابانی سؤالی برای همه پیش می‌آید که جوابش را خوب می‌دانیم: آقایان محمود فرهنگ و شهرام کرمی و مجید امرایی چکار می‌کردند که هم هنرمندان ازآنها راضی بودند هم آن‌ها خستگی ناپذیر درصدد رشد و ارتقاء این هنر فاخر بودند؟ آن‌ها تئاتر خیابانی را خوب درک می‌کرده و می‌فهمیدند و برایش برنامه مدون و قابل اجرا تهیه و به طریقی اصولی پیش می‌رفتند.

در دوره مدیریت ایشان گروه‌های نمایشی تمام مناطق ایران هرکدام سبک‌های منحصر به فردی که برگرفته از سنت‌ها، آداب، فرهنگ و دغدغه‌های منطقه جغرافیایی خاص خودشان بود، یافته بودند و به نوعی این سبک‌ها برایشان هویت شده بود و هر روز بر تجربه‌های خود می‌افزودند و با دانش روز همراهش می‌کردند. در جشنواره‌ها و رویدادهای تئاتری به تبادل این تجارب می‌پرداختند و به اندازه سهم خود به رشد تئاتر خیابانی کمک می‌کردند و تنها تمرکزشان بر اجراهایشان بود نه حواشی زیرا به مدیریت اعتماد کافی داشتند و مدیریت با عملکرد سالم و به دور از تبعیض این بستر را برایشان فراهم کرده بود.

در دوره مدیریت ایشان تعداد زیادی داور و بازبین که تئاتر خیابانی را خوب می‌فهمیدند و نگاهشان به این گونه نمایشی کاملاً حرفه‌ای و خیابانی بود و در طی سالها همراه با رشد و پیشرفت تئاتر خیابانی آن‌ها هم در بطن این جریان نگاهشان رشد و پیشرفت می‌کرد و مورد اعتماد و باور اکثریت هنرمندان بودند با دفتر تئاتر خیابانی ایران همکاری داشتند. هرچند بودجه تئاتر خیابانی کم بود، ولی با حمایت‌های معنوی و دیده شدن این فعالیت‌ها از جانب مدیران قبلی خستگی از تن و روح هنرمند فعال بیرون می‌رفت.

سال گذشته درست بعد از هفتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر خیابانی مریوان با خبر شدیم به جای تشویق و دل گرم کردن امرایی طی حکمی شهرام نوشیر کسی که تا آن زمان اسمش به گوش هیچ کدام از ما هنرمندان نخورده بود به مدیریت تئاتر خیابانی منصوب شد. هر چند این تغییر برای اکثر ما شوک آور و غیرقابل باور بود ولی به هر حال پذیرفتیم و به انتخاب مدیریت مرکز اعتماد کردیم.

ما هنرمندان انتظاری جز ادامه راه و رونق و سرو سامان دادن بهتر به این هنر وعدم تبعیض ازجانب مدیریت جدید نداشتیم،که متأسفانه برآورده نشد! بعد از چند ماه،تئاتر خیابانی کاملاً از تب و تاب افتاد،اجراهای عمومی کم‌رنگ شد هرچند که خیلی گروه‌های شهرستانی مانند گروه اهورا به اجراهای عمومی و بی قرارداد همچنان ادامه می‌دادیم، اما اکثر اجراهای عمومی تعطیل شد. عده‌ای دور و بر مدیریت جدید حلقه زده و همه امتیازات را نصیب خود کردند. امتیازاتی چون جشنواره بصیرت، امتیاز قرارداد اجراهای عمومی ادعاشده و غیرواقعی در طرح مرزهای افتخار و…مدیریت در قبال اعتراض‌ها به این شیوه مدیریتی پاسخگو نبود.

به طور مثال بنده به عنوان سرپرست گروه تئاتر اهورا مریوان تا جایی که اطلاع دارم تنها گروهی هستیم که با این وسعت زیاد از نظر کمی و کیفی در روستاها و سطح شهرها نمایش اجرا می‌کنیم که در طی ۱۵ ماه قبل ۲۰ اثر نمایشی را در قالب ۲۸۰ اجرا در سطح شهرهای مریوان، سروآباد، اورامان، و روستاهای این مناطق بدون هیچ‌گونه حمایتی مادی اجرا کرده‌ایم.

بابت کم لطفی مدیریت دفتر به گروه و نادیده گرفتن این همه فعالیت با مدیر دفتر تماس گرفتم و دوستانه گله‌مند شدم که در کمال ناباوری دیدیم تمام درد دل‌هایی را که برای ایشان گفته بودم پیش دوستان بازگو نموده و به جای حل کردن مشکل و درد دل،نقل محفل و بزم شبانه دوستانمان کرده است.

دندان روی جگر گذاشتیم و صبر کردیم، برای شرکت در جشنواره فجر با ارسال طرحی که پارسال جزو ۳۸ اثر راه یافته به جشنواره فجر بود(لاشخورها) و بنا به دلایلی نتوانستیم ضبطش کنیم؛ شرکت کردیم که در کمال ناباوری دیدیم که رد شد(لازم به یادآوری است بازخوان امسال خود آقای مدیر بودند) با این همه دلایل ذکر شده و با نگاهی منصفانه به کارنامه مدیریتی یک ساله دفتر تئاتر خیابانی برای همه محرز خواهد شد مدیریت یا واقعاً نسبت به مدیریت دفتر تئاتر خیابانی ناتوان است یا قصد و نیتی دیگری دارد که به این صورت با اکثر گروه‌ها و هنرمندان فعال تئاتر خیابانی ایران برخورد می‌کند. اینگونه رفتار از سوی مدیریت تئاتر خیابانی باعث شده امروزه گروه‌های فعال ایران انگیزه‌ای برای اجراهای عمومی نداشته باشند و به جشنواره‌ها با دید بی اعتمادی نگاه کنند.

به راستی مدیریت فعلی تئاتر خیابانی با این عملکردش در طی یک سال گذشته تئاتر خیابانی ایران را از اوج اقتدار به قعر فلاکت کشاند.

یادداشت از: عزیز زادسر

​

نمایش درمانی، نمایشی کاربردی است

گردآوری شده در گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری ممتازنیوز

نمایش کاربردی نمایشی رسمی و تفکیک شده بر دو موضع تماشاگر و بازیگر نیست، بلکه شیوه‌ای اجرایی درحوزه هنرهای نمایشی است که در آن دیوار بین نمایشگران و تماشاگران برداشته شده و مفهوم رسمی تئاتر از دست می‌رود.

گروه نمایش هنرآنلاین//مجید امرایی

نمایش کاربردی قادر است برای هرطیف و طبقه اجتماعی در هر سطحی راهکارهای مناسبی ارائه کند، مرزها را درنوردد و بدور از هر تصنعی قدم در مسیر حل مسائل متنابه اجتماعی بگذارد.

نمایش کاربردی با دست مایه قرار دادن تکنیک های خاص خود در تعاملی گروهی و جمعی و روشی خلاقانه و اندیشه ای مشارکتی اقدام به حل مسائل انسانی می کند.

نمایش کاربردی دارای شاخه های متعدد و متنوعی است که نمایش درمانی تنها به عنوان یکی از شیوه های نمایش کاربردی تلاش می کند تا کسانی را که دچار مسئله ای روحی و روانی و یا …شده اند در رفع مسئله شان یاری رساند .
گردانندگان نمایش درمانی می‌کوشند تا به عنوان درمانی کمکی پای در راهی بگذارد که حاصل آن آرامش روحی و روانی اشخاصی است که به هر سبب دچار مشکل شده اند.

نمایش درمانی به عنوان درمانی غیر دارویی و مدرن و روشی موثر در توانبخشی اشخاص از نیمه اول قرن بیستم بطور جدی و تحت عنوان رشته ای مستقل دراروپا و پس ازآن در دیگر کشورهای جهان مطرح و مورد توجه قرار گرفت.

نمایش کاربردی نمایشی رسمی و تفکیک شده بر دو موضع تماشاگر و بازیگر نیست، بلکه شیوه‌ای اجرایی درحوزه هنرهای نمایشی است که در آن دیوار بین نمایشگران و تماشاگران برداشته شده و مفهوم رسمی تئاتر از دست می‌رود. و اجرا جنبه ای ملموس به خود می گیرد، نمایش کاربردی روشی تدوین شده بر بداهه پردازی است، نمایشی که راهکار هایی روشمند و کارگاهی ارائه می کند تا در مواجهه با مسائل بین فردی و اجتماعی بهترین تصمیم گیری صورت پذیرد.

هرچند پیش ازاین هنرنمایش به اشکال مختلف آیینی درحوزه درمان های غیر دارویی و به روش سنتی مورد توجه درمانگران محلی و بومی قرار داشت اما این ” ژاکوب لویی مورینو” روانشناس بزرگ رومانیایی بود که در نیمه اول قرن بیستم خود را به عنوان پیشگام نمایش درمانی مدرن درجهان معرفی کرد و این تنها حکایت نمایش درمانی مدرن است و داستان آغاز نمایش درمانی به شیوه سنتی را باید دراعصار کهن جست.

برای دستیابی به ریشه های آغازین این درمان غیر دارویی باید به زمان هایی دورتراز زندگی اجتماعی بشررجوع کرد و ظهور و بروز آن را در نمایشواره ها ،آیین های جمعی وهمچنین اَوراد و حرکات نمایشی و گروهی قبایل بومی و آیین های قومی و محلی دراعصارکهن یافت.

نمایش هایی که با هدف معالجه بیماری های روحی و روانی و تسلط برآنچه نیروهای شیطانی و روح شرور انسان ها می نامیدند توسط درمانگران ،کاهنان و طبیبان محلی اجرا می شده اند. دراین زمان ها بود که جادوگران یا همان درمانگران محلی با توسل به آیین های نمایشی و خواهش از نیروهای فرا زمینی تلاش می کردند تا تعادل و آرامش مجددا به همنوع خود باز گردانند و درواقع آنچه را تسلط اجنه بر روح تغیانگر انسان می نامیدند باطل سازند . نمایش درمانی مدرن دریکصد سال قبل به عنوان نقطه تلاقی هنرنمایش و روانشناسی درارتباط با پالایش روح و روان انسان ها و رسیدن به تعادل روانی درمرکز توجه درمان های غیردارویی بوده است.

درنمایش درمانی مدرن می‌توان به کمک روش‌ها و تکنیک‌های درمانی خاص درراه افزایش قوه یادگیری، ثبات و سلامت شخصیت، کسب مهارت‌های فردی وارتقای حس خود ادراکی، افزایش توانایی‌های فیزیکی و تقویت مهارت‌های حرکتی و تعادل روحی و روانی انسان ها گام برداشت. استفاده ازاین شیوه درمان کاربردی درحوزه طب روان درایران به زمان های کهن برمی گردد که دیدگاههای “محمد زکریای رازی” و همچنین نظریات حکیم “بوعلی سینا ” پزشک بزرگ دوره اسلامی نمونه هایی بارز بهره گیری از بازی نمایشی در درمان بعضی عارضه ها است.

اما نمایش درمانی مدرن درایران ازحدود سال۱۳۴۶خورشیدی وبا تلاش های دکتر”حمید اشکانی” و”حسن حق شناس” درمرکزروانپزشکی” حافظیه شیراز” به عنوان درمانی موثر مورد استفاده قرارگرفتف ، و پس از آن نیز تا به امروز در مراکز مختلف درمانی و بازتوانی از این درمان کمکی بهره های فراوانی برده شده است.

تاجایی که امروزه این درمان غیر دارویی در مراکز اصلاح و تربیت، زندان ها ،سربازخانه ها، مدارس و مهدهای کودک ،کارخانه ها، بیمارستان ها ، مراکز روزانه بیماران روانی ، مراکز مشاوره و ازدواج و…. نیز به عنوان روشی کاربردی و موثر مورد استفاده قرار می گیرد.

مهمترین کاربرد این شیوه درمانی برروی مصدومان بازمانده ازجنگ به تجارب با ارزشی برمیگردد که درکشورهای آمریکا، آلمان و انگلستان به دست آمده است درکشور آمریکا (در مرکز بازتوانی ایلینویز)، درانگلستان (درمرکز بازتوانی و واحد نمایش درمانی وینتربورن) و درکشورآلمان در (دانشگاه ˈتابینگن) نمایش درمانی به عنوان درمانی غیردارویی و موثر هم اکنون نیز مورد توجه است.

اما امروزه و در ایران نمایش درمانی به عنوان روشی کاربردی در بازتوانی اشخاص نیازمند با برگزاری کارگاه های آموزشی برای مربیان و علاقه مندان قدم در مسیری نهاده که ظرف مدت زمانی کوتاه قادر است به چنان گستردگی برسد که در رفع نارسایی های اجتماعی دستگیر بسیاری از طیف های اجتماعی باشد.

در این راه برپایی کارگاه های درام کاربردی توسط مرکز هنر های نمایشی حوزه هنری حرکت تازهی است که در صورت تداوم بسیاری از کارکرد های مغفول مانده هنر نمایش را بر ما آشکار خواهد کرد امید است حوزه هنری در مسیر گسترش این شیوه اجرایی از تئاتر موفق و مستمر عمل کند.

انتهای پیام/۵۴/۵۳

آخرین خبرها
ماخذ: هنرآنلاین
باز نشر: پرتال خبری ممتاز نیوز www.momtaznews.com

ارتقای رفتار سازمانی با «دراماتراپی»/ فساد یک شبه برچیده نمی‌شود

 مجید امرایی عضو اتحادیه جهانی دراماتراپی طی یادداشتی به اهمیت دراماتراپی در ارتقای «سطح رفتار سازمانی» و حل بسیاری از معضلات درون سازمانی، پرداخت.

به گزارش خبرنگار مهر، مجید امرایی استاد دانشگاه، پژوهشگر هنر و درمان، دراماتراپیست و عضو موسس اتحادیه جهانی دراماتراپی WADTh طی یادداشتی که در اختیار خبرگزاری مهر قرار داد به بررسی تأثیر دراماتراپی در ارتقای «سطح رفتار سازمانی» و حل معضلات و بهبود شرایط درون سازمانی پرداخت.

آیا تا کنون از خود پرسیده‌اید که رفتار سازمان چیست؟ ارتباط آن با دراماتراپی کجاست؟ و این ۲ آیا پیوندهایی با هم دارند؟ برای پاسخ به این پرسش‌ها و پرسش‌هایی از این دست با این یادداشت همراه شوید:

«از جمله ظرفیت‌های اجتماعی «دراماتراپی» ارتقایس سطح رفتار سازمانی است که متاسفانه تاکنون از آن غافل بوده‌ایم و به درستی به آن نپرداخته‌ایم.

«رفتار سازمانی مواجهه با اتفاقاتی است که شغلمان را برای‌مان مطلوب می‌کنند»، با این تعبیر از منظر روانی نگاه به اتفاقات پیرامون در تعیین رضایتمندی بسیار مهم است، کما اینکه اگر با دید بدبینانه به رویدادهای پیرامون‌مان نگاه کنیم عرصه را بر خود و دیگران تنگ می‌کنیم و اگر با دید مثبت به اتفاقات بنگریم رضایتمندی بیشتری حاصل می‌شود.

با این توصیف رفتار سازمانی در تحلیل دراماتراپی ۲ ساحت روانشناسانه به خود می‌گیرد، «مثبت انگاری» و «منفی انگاری».

منفی گرایی که تکلیفش روشن است جز تیرگی چیزی به ارمغان نمی‌آورد، اما مثبت گرایی پویایی و تحول و رشد را در پی خواهد داشت.

اما سوال مهم اینجاست که رفتار سازمانی مثبت گرا چه رابطه‌ای با دراماتراپی دارد؟ در پاسخ به این پرسش باید گفت، رفتار سازمانی مثبت گرا به مدد دراماتراپی، به مطالعه و کاربرد توانمندی‌های مثبت روان شناختی فردی، در مجامع، سازمان‌ها و ادارات می‌پردازد، تا به مدد «بازی نقش‌ها» نقاط قوت منابع انسانی که قابل توسعه و اندازه‌گیری هستند گسترش یابند.

این طرز تلقی از دراماتراپی به ما کمک می‌کند تا بتوانیم برای بهبود عملکرد کارکنانمان، آنها را به صورت اثربخش در سازمان به کار بگیریم و در ادامه نیز در سازمان پویا نگهداریم.

دراماتراپی یا به تعبیری نمایش درمانی، بهره‌گیری از زبان بدن، بیان و احساس برای تاثیر و تاثر و ارتباط با «خود»، «دیگران» و با «محیط» است که البته با هدف کاهش رنج‌های معنوی لازم است «ارتباط با خالق» و معبود را هم حفظ کرد.

پیش از پرداختن به رابطه دراماتراپی و رفتار سازمانی نیاز است که بدانیم هدف رفتار سازمانی چیست؟ به باور من هدف اصلی «رفتار سازمانی» توضیح و پیش بینی رفتارها در داخل یک سازمان است که از ملزومات تعاملی بین این دو رشته‌ی علمی نیز هست.

سازمان‌ها به مدد دراماتراپی قادرند به بررسی رفتار کارکنان خود در سه سطح (فردی، گروهی و سازمانی) بپردازند این روش راهکار موثری است که به مدد آن قادریم هدف و عملکرد افراد در محیط کار را بهتر درک کنیم و تعاملات بین کارمندان و سازمان را بهبود بخشیم.

دراماتراپی در رفتار سازمانی به بهبود انگیزش، رهبری، ارتباط و فرهنگ سازمانی می‌پردازد تا جایی که مزیتی رقابتی برای سازمان ایجاد می‌کند و در نهایت تاثیر قابل توجهی بر درآمد و کسب و کار سازمان‌ها، بنگاه‌ها و شرکت‌ها دارد.

دراماتراپی شناخت خود است، توجه به حضور موثر است، خود را بازی کردن است، خود آگاهی است، ارزیابی ظرفیت‌های مثبت و منفی وجودی انسان است، نگاه به آن چیزهایی است که می‌توان داشت و آگاهی از آن چیزهایی است که نداریم، دراماتراپی طی طریق «ناخودآگاهی به

خودآگاهی» است، درمانی که با «تشخیص» آغاز با «رفع مسأله» استمرار و با «مراقبت» به سرانجام می‌رسد.

تئاتر در نوشتار یک گونه ادبی است نمایشنامه دارد، بازی نقش‌های مکتوب و نوشته شده است، داستان‌پرداز است، متفکر و اندیشه‌ورز است، با «توهم داستانی» و بهره‌گیری از وهم و خیال به ما می‌آموزد و راه درست زندگی را نشان می‌دهد و تفاوت آن یا دراماتراپی بسیاری چیزهای دیگر نیز هست که اگر به آن بپردازیم سخن به درازا می‌کشد.

دراماتراپی در هدف گذاری با تئاتر رسمی تفاوت‌های عمده‌ای دارد، هدف تئاتر تولید هنری با بهره‌گیری از ابعاد زیبایی شناسانه است این در حالی است که هدف دراماتراپی «رفع مسأله» یا «بیماری» و آرامش روانی و «کاهش رنج‌های انسانی» است، (دراماتراپی یک فرایند درمانی «تشخیص» محور است).

در دراماتراپی ابعاد زیبایی شناسانه اولویت نخست نیست، بلکه تخلیه هیجانی و آرامش روحی و روانی مهمترین نقطه آرمانی است، دراماتراپی در اغلب مواقع برای تماشا شدن برگزار نمی‌شود این درحالی است که تئاتر صرفاً برای تماشا شدن تولید می‌شود و بدون تماشاگر معنایی ندارد.

به باور من رابطه دراماتراپی با رفتار سازمانی، رابطه دال و مدلول است، همان گونه که سوسور زبان‌شناس و نشانه شناس سوئیسی می‌گوید «اکسیژن و هیدروژن باهم ترکیب می‌شوند تا آب بسازند» دراماتراپی نیز به عنوان دال و رفتار سازمانی به عنوان مدلول با هم پیوند می‌خورند تا «نشانه» های ارتباطی موثر و انسانی در قالب «روابط اجتماعی مناسب» خلق شود.

رابطه بین این دال و مدلول قراردادی است و همانطور که گفته شد، هدف دراماتراپی کاهش رنج‌های انسانی و تاثیر بر شخصیت افراد است که گاه مسائل گروهی را مد نظر دارد (روش سوسیو درام) و گاه مسائل شخص محور را مورد توجه قرار می‌دهد روش سایکو درام یا پسیکودرام است.

بر این مبنی دراماتراپی می‌تواند هم یک فرایند فردی باشد خصوصاً زمانی که فرد با روش‌ها، تکنیک‌ها و تئوری‌های مواجهه با خود و دیگران آشنا می‌شود و هم زمانی که درمانجو و درمانگر با خودآگاهی هر ۲ یکی می‌شوند و این «خود درمانی» همان چیزی است که در رفتار سازمانی نیز مورد توجه قرار می‌گیرد (فرد خود را برای سازمان و سازمان را برای خود می‌داند).

در دراماتراپی با هدف گسترش رفتار سازمانی بهره وری زمانی به دست می‌آید که فرد آگاه به ظرفیت‌های خود و سازمان باشد و سازمان هم بنا بر ظرفیت‌های «فرد مستخدم» از او کار بخواهد.

در دراماتراپی «رفتار سازمانی» در حیطه «نقش فردی»، «نقش گروهی» و «نقش سازمانی» تعریف می‌شود و رضایتمندی زمانی به دست می‌آید که فرد به خوبی بتواند (اول) در جای خود قرار گیرد، (دوم) ابراز وجود کند و (سوم) خود شکوفا شود.

نقش فردی و گروهی را می‌توان از طریق

دراماتراپی بسامان کرد اما «نقش سازمانی» که حلقه گم شده سازمان‌های کم بهره است تلاش مضاعفی می‌خواهد که وحدت همه پیکره سازمان را طلب می‌کند و به نوعی تغییر نگاه دولت‌ها را می‌خواهد.

متاسفانه با عدم توجه به نقش موثر افراد آنها را در نقش‌هایی می گماریم که نه تنها موثر نیستند بلکه موجب صدمه به نقش فردی خود و به تبع آن نقش گروهی و در نهایت نقش سازمانی می‌شوند و ثمره آن کاهش بهره وری و عدم رضایتمندی در سازمان‌ها و در نهایت فساد اداری و آن چیزی می‌شود که تاکنون در بسیاری از سازمان‌ها اتفاق افتاده است.

«هدف غایی دراماتراپی» حضور موثر فرد در جمع است و از این منظر با «هدف آرمانی رفتار سازمانی» که حضور موثر فرد در سازمان است همخوانی و همپوشانی دارد.

حضور موثر به دست نمی‌آید مگر فرد از «نقش فردی» و «نقش اجتماعی» و «نقش محیطی» خود آگاه باشد و این همان چیزی است که در «تئوری نقش‌های دراماتراپی» خود را بازنمایی می‌کند به این معنی که «رضایتمندی ارائه نقش موثر و مطلوب در جمع» است.

رضایتمندی و کسب آرامش نکته مهمی است که پیش از حضور در جمع باید با خود آگاهی به دست بیاید و این خودآگاهی را دراماتراپی با» ارتقای سطح شناختی فرد» نسبت به ظرفیت‌های وجودیش از طریق روش‌ها و «تکنیک های اجرایی نقش» به دست می‌دهد.

اما خود آگاهی در رفتار سازمانی قدم مهمی است که با بهره‌گیری از ظرفیت‌های دراماتراپی می‌توان آن را کسب کرد، شاید بتوان نخستین نشانه‌های نمایش درمانی را در شناخت فرد از رفتارهای رازآلود اش در دوران کودکی دانست که به شکلی بیانگر تأثیر فعالیت‌های نمایشی بر روان و حتی جسم آدمیان در زیست جمعی شان است که با کشف «طرحواره ها» به دست می‌آید.

در دراماتراپی به رفتار سازمانی اینکه فرد «درون گرا» است یا «برون گرا»، «عزلت گزین» است یا «جمع گرا»، «برتری طلب» است یا «تعاملی» به سادگی بخشی از رفتارها و نوع تعاملات فردی او را در سازمان توجیه می‌کنیم اما این همه ی ماجرا نیست.

مستخدمین و مدیران یک مجموعه باید بتوانند به خوبی محیطی برای تعامل سازندهٔ افراد با شخصیت‌های مختلف ایجاد کنند، تا بتوانند محیطی پویاتر و امید بخش تربرای فرد بسازند، تا افراد با اخلاق و رفتارهای متفاوت بتوانند در آن محیط به حداکثر کارایی دست یابند.

دراماتراپی قادر است ابعاد شخصیتی افراد را واکاوی کند و پا را از «روانشناسی شخصیت» فراتر نهد و به سطح «فردیات» راه یابد تا با بهره‌گیری از تکنیک‌های خود با هدف شناخت و ارزیابی رفتارها، احساس‌ها و ادراک‌ها راه درست روابط اجتماعی را متناسب با فردیات مان ترسیم کند.

از جمله «تکنیک تک گویی نمایشی»، «بازی های کلامی»، «بازی هندسی»، «بازی خیال»، «صندلی خالی»، «صندلی داغ»، «روایتگری نمایشی» و «تکنیک بازی رویا» فرد را به شناخت مناسب از خود و اجتماع هدایت می‌کند.

همچنین در بعد گروهی دراماتراپی در رفتار سازمانی به «مطالعه موقعیت گروهی»، «مشاجره درون گروهی و بین گروهی» و «دلبستگی ها» می‌پردازد بعدی که بیشتر به مطالعه رهبری، قدرت، هنجارها، ارتباطات بین فردی، شبکه‌ها و نقش‌های مرتبط می‌پردازد.

بعد گروهی دراماتراپی قادر است ابعاد جمعی فعالیت‌های سازمانی را واکاوی نماید بهره‌گیری از تکنیک‌های دراماتراپی با هدف شناخت و ارزیابی ویژگی‌های جمعی افراد از جمله «تکنیک نقش چند پاره»، «بازی موقعیتی»، «نقش وارونه» و «جابجایی نقش ها» … مورد استفاده قرار می‌دهند که حتی در آگاهی بخشی به مدیران برای بهره‌گیری درست از نظام تنبه و پاداشت نکته مهم دیگری است که در بعد گروهی دراماتراپی مورد توجه قرار می‌گیرد.

همچنین در بعد سازمانی تجزیه و تحلیل، رفتار سازمانی شامل «مطالعه مباحثی مانند فرهنگ سازمانی»، «ساختار سازمانی»، «تنوع فرهنگی»، «همکاری و هماهنگی بین سازمانی» و «تعارض ها، تغییرها»، «فناوری و نیروهای محیطی خارجی» مد نظراست که در این بعد از تحلیل، رفتارسازمانی بر انسان شناسی، جامعه شناسی و علوم سیاسی نیز تاکید دارد.

تحقیقات بسیاری نشان داده‌اند که ارتقای در «بعد سازمانی» ۲ پیش نیاز دارد (بعد فردی و بعد گروهی) که به تحلیل ویژگی‌های شخصیتی و رفتارهای مشارکتی از سطح فردی به سطح گروهی و سپس سطح سازمانی کشیده می‌شود.

در دراماتراپی با چشم‌انداز ارتقای رفتار سازمانی از تکنیک‌هایی چون «بازی های شغلی»، «بازی های رفتاری»، «بازی با اصوات»، «بازی های مشارکتی»، «بازی های بدنی»، «روایتگری نمایشی» و … استفاده می‌شود که عموماً ارتباط نزدیکی با پیشه‌ها و مشاغل کاری و سازمانی افراد دارد.

با این توصیفات امیدوارم مدیران و برنامه ریزان به تاثیر مثبت «دراماتراپی در ارتقای سطح رفتار سازمانی» مستخدمان آگاهی یابند و آن را در سطح کلان به کار گیرند.

هرگز فراموش نکنیم که فساد اداری و مفاسد سازمان یافته در دل ادارات یک شبه اتفاق نمی‌افتد «بیماری اختلاس» و «فساد سازمان یافته» ثمره سال‌ها نابسامانی در رده‌های مختلف اداری است که یک شبه هم برچیده نخواهد شد.»

مسئولان تاثیرات مثبت هنردرمانی در کاهش مسائل روانی جامعه را جدی بگیرند

تهران- ایرنا- عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی گفت: توجه به حوزه‌های درمان‌کمکی چون هنردرمانی، یوگای شادی و خنده و طراحی سفرهای کم هزینه سیاحتی و تفریحی کوتاه مدت برای کاهش فشارهای روانی، می‌تواند در امر بهبود سلامت روان جامعه موثر باشد که امید است با اقبال برنامه‌ریزان حوزه مدیریتی مواجه شود.

مجید امرایی در گفت وگو با خبرنگار فرهنگی ایرنا، اظهار داشت: طبق اعلام مبادی رسمی بهداشتی و درمانی بیش از ۵۰ درصد اختلالات و تنش های شدید روانی در بین مردم ایران به علت مسائل و مشکلات اقتصادی است.

وی افزود: این اختلالات روانی منتج از مسائل و مشکلات اقتصادی (که بطور قطع مفاسد اقتصادی در تشدید آنها موثر بوده)، نیازمند پیشگیری و درمان جدی از سوی مبادی قانونی و تلاش های اجتماعی، فرهنگی، هنری، توانبخشی و بازتوانی برای ارتقاء سطح سلامت، دانش و آگاهی جامعه است.

این استاد دانشگاه ادامه داد: تا سال ۱۳۹۵ افسردگی و اضطراب ۱۴ درصد کل بار بیماری های روانی کشور را به خود اختصاص می داد و بدون شک و بطور طبیعی به دلیل افزایش مشکلات اقتصادی جامعه و تبعات ناشی از پاندمی کووید ۱۹و سویه های متعدد، این آمار اکنون بیش از گذشته است.

وی خاطر نشان کرد: اگر به مشکلات روانی ناشی از فقر اقتصادی مسائل روانی ناشی از اپیدمی کووید ۱۹ را که بیش از دو سال است جامعه جهانی و به تبع آن جامعه ما نیز درگیر آن بوده است را اضافه کنیم عمق فاجعه مشکلات روانی بیشتر مشخص خواهد شد.

نویسنده کتاب دراماتراپی در مسیر تکامل افزود: حدود چهل درصد مردم ایران افسردگی و اضطراب ناشی از مسائل فردی و اجتماعی را تجربه کرده اند و هر ایرانی بطور طبیعی سه اختلال، (افسردگی ، اضطراب و خشم) را با تمام وجود در خود احساس کرده است و نیازمند توجه جدی در امر سلامت روان است.

این استاد دانشگاه افزود: افسردگی و اضطراب در کنار دیگر بیماری های روانی از جمله، اختلالات وسواسی، اختلالات ارتباطی و اختلالات سازگاری این نکته را به ما متذکر می شود که باید بطور جدی در امر پیشگیری، درمان و مراقبت مشکلات روانی جامعه گام برداریم.

به گفته این پژوهشگر بین المللی حوزه هنر درمانی آمارها در سطح کلان نشان می دهد که حدود ۲۳ درصد جمعیت کشور به نوعی دچار اختلالات روانی هستند و حدود ۶۶ تا ۷۵ درصد این افراد برای درمان به روانپزشکان، روانشناسان و متخصصان سلامت روان مراجعه نمی‌کنند.

امرایی در ادامه افزود: آمارها در سطح کلان یادآور این نکته مهم است که مشکلات روانی اگر مورد توجه جدی قرار نگیرند آسیب های طولانی مدت آن در آینده نه چندان دور در قالب "فرهنگ رفتاری جامعه" تا سالیان سال ادامه خواهد داشت زیرا اگر امر خشنی به رفتار عمومی تبدیل شود خلاصی از آن بسیار سخت خواهد بود زیرا مقاومت جامعه در مواجهه با تغییر رفتار بسیار هزینه بردار و مشکل است.

نویسنده کتاب ده قدم با نمایش درمانی تصریح کرد: با این توصیفات بر ما آشکار خواهد شد که عدم توجه به معیشت و مشکلات اقتصادی یکی از مهمترین مسائل بیماری زای روانی جامعه است و نیازمند توجه جدی به امر معیشت مردم به عنوان سرچشمه اختلالات روانی هستیم تا با ارتقاء سطح معیشتی جامعه و کاهش مشکلات اقتصادی در کنار افزایش خدمات عمومی درمانی و توانبخشی حوزه سلامت نگر مورد توجه قرار گیرد.

عضو موسس اتحادیه جهانی دراماتراپی WADTh خاطرنشان کرد: آمارهای سال ۱۳۹۵ نشان می دهد که ۸۲.۷ درصد مردم تهران حداقل یک بار فشار روانی شدید پس از سانحه PTSD را تجربه کرده اند که البته این تجربه در مجردها و زنان به دلیل تنهایی و انزوا و فشارهای ناشی از عدم حمایت خانواده و اجتماع بیشتر بوده است. آمارهای تحقیقی نشان می دهد ۴۵.۶ درصد نگرانی مردم ایران از فشار اقتصادی ناشی از معیشت است. در همین تحقیقات نشان داده شده است که هر یک دلارهزینه برای سلامت روانی مردم چهار دلار صرفه جویی اقتصادی برای کشور به همراه خواهد داشت.

نویسنده کتاب دراماتراپی راهی برای آزاد سازی ذهن افزود: با این توصیفات یک میدان بزرگ اقتصادی در حوزه پیشگیری، درمان و مراقبت روانی جامعه ایران به وجود آمده است که در صورت کم توجهی و سوء استفاده سودجویان اقتصادی و عدم توجه جدی به آن تبعات منفی اجتماعی زیانباری در پی خواهد داشت .

امرایی افزود: توجه جدی به درمان های کمکی چون «آرت تراپی»، «دراماتراپی» و «فیزیکال تراپی» در کنار «درمان های دارویی» و «حمایت های بیمه ای» و  «مشاوره ای» و «توانبخشی و بازتوانی» می تواند راه بیماری را به سلامت هدایت کند. و در صورت برنامه ریزی مدون در حوزه سلامت روانی جامعه در کوتاه مدت ثمرات مثبتی در امر سلامت عمومی جامعه به دست خواهد آمد.

امرایی توصیه کرد: تشکیل «مراکز روزانه» و «پاره وقت» در حوزه سلامت روان و هنر درمانی، برای پیشگیری، درمان و مراقبت به همراه خدمات بیمه ای تکمیلی مناسب در حوزه پوشش خدمات سلامت روانی، توجه به مصرف دارو های مکمل آهن و افزایش ویتامین ها در مراکز آموزشی چون مدارس برای دانش آموزان و کادر آموزشی و دانشگاه ها و دانشجویان و اساتید، در کارخانه ها و شرکت ها برای کادر اداری و کارگری در کنار خدمات روانشناسی، مشاوره و روانپزشکی می تواند از افزایش این آمارهای تکان دهنده جلوگیری کند.

این استاد دانشگاه گفت: گسترش مراکز خدمات خصوصی در رده های سنی کودک و نوجوان، میانسالان و بزرگسالان در حوزه درمان های کمکی با ارتقاء سطح مهارتی و ارتباطی جامعه می تواند راه بهبود سلامت عمومی جامعه را هموار سازد.

نویسنده کتاب دراماتراپی و تئوری نقش ها تصریح کرد: بی گمان توجه به حوزه های درمان کمکی چون دراماتراپی، آرت تراپی، فیزیکال تراپی و یوگای شادی و خنده و طراحی سفرهای کم هزینه سیاحتی و تفریحی کوتاه مدت برای کاهش فشار های روانی می تواند در امر بهبود سلامت روان جامعه موثر باشد که امید است با اقبال برنامه ریزان حوزه مدیریتی مواجه شود.

وی افزود: به نظر می رسد می توان با تشکیل کارگروه های تخصصی با ترکیبی از متخصصان حوزه هنر، بهداست و درمان، برنامه ریزی شهری و دیگر مراکز مرتبط در این مسیر گام برداشت.

به گفته این نویسنده و روزنامه نگار، وزارت بهداشت، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزارت آموزش و پرورش، وزارت علوم تحقیقات و فن آوری و شهرداری ها در این مسیر پیشگام خواهند بود تا با به کارگیری متخصصان هرحوزه خدمات متناسب با مسائل اختلالی مراجعان خود را در مراکز روانپزشکی و کلینیک های توانبخشی و بازتوانی و مراکز روزانه و پاره وقت و مراکز دراماتراپی و آرت تراپی و فیزیکال تراپی در اولویت برنامه ها قرار دهند.

وی افزود: فراموش نکنیم که پیشگیری یکی از ویژگی های مهم جامعه توسعه یافته است، سلامت جسمی و روانی گام نخست سلامت اجتماعی و ارتباطی است "افکار سالم در بدن های سالم پرورش می یابد.

مجید امرایی (دراماتراپیست)

 مجید امرایی

Majid Amraei, ۵۲, is a theater director, author, playwright and researcher in drama therapy. He has authored ‘Drama Therapy in its Evolutionary Path’ published by the Tehran-based Danjeh Publications in 2010.  He worked as a drama therapist for several years to help war veterans and former POWs of the 1980-88 Iraq-Iran war

مجید امرایی(دراما تراپیست)/ متولد یکم دی ماه سال 1348 خورشیدی ایران . (دراما تراپیست با تجربه بیست سال)
1 - مدرس (دانشگاه های، سوره، جامع علمی و کاربردی و دانشگاه میراث فرهنگی، استاد کارگاهی دانشگاه های علامه طباطبایی و الزهرا )، نویسنده،کارگردان، دراماتراپیست روزنامه نگار و پژوهشگر .
2 - تحصیلات / دوره کارشناسی تئاتر در گرایش نمایشنامه نویسی از دانشگاه آزاد اراک (سال1376) و دوره کارشناسی ارشد از دانشکده هنر و معماری تهران (در سال 1380) دارای مدرک تخصصی دراما تراپی از انستیتو بین المللی هنر درمانی کشور فرانسه پاریس 2 سال 2017 و در حوزه و گرایش تخصصی نمایش درمانی فعالیت دارد.
3 - تجربه عملی بیست سال کار نمایش درمانی با گروه های مختلف - مصدومان جنگی، کانون اصلاح و تربیت و مراکز آموزشی ....
4 - از سال 1376 بطور تخصصی کار نمایش درمانی (دراما تراپی) را شروع کرده است .
5 - از سال 1380 تا 1387 به عنوان نمایش درمانگر در بیمارستان روانپزشکی سعادت آباد با مصدومان جنگی نمایش درمانی کار کرده است .
6 - مولف نخستین کتاب تالیفی در حوزه نمایش درمانی (نمایش درمانی در مسیر تکامل)در ایران سال انتشار 1389 انتشارات دانژه.
6 - مولف کتاب( ده قدم با نمایش درمانی) انتشارات طهورا سال1394.
7 - مولف کتاب (نمایش درمانی راهی برای آزاد سازی ذهن) انتشارات طهورا 1395 .
8 - نویسنده پانزده مقاله عملی در خصوص نمایش درمانی.
9 - سخنران بیش از 10 مجمع بین المللی با موضوع نمایش درمانی.
10 - تجربه نمایش درمانی به مدت هفت سال با مصدومان جنگی /گروه بیماران اعصاب و روان (اسکیزوفرن ، پی تی اس دی).
11 - نخستین تجربه نمایش درمانی با بیماران تراجنسی پیش از عمل جراحی تغییر جنسیت با هدف کنار آمدن با شخصیت جدید.
12 - تجربه کار عملی نمایش درمانی با گروه کودکان اوتیسم .
13 - تجربه کار عملی نمایش درمانی با افراد دچار لکنت زبان.
14 - تجربه کار عملی نمایش درمانی با گروه کودکان پرخاشگر و مضطرب .
15 -تجربه کار عملی نمایش درمانی با مراکز آموزشی .
16 - مدرس برپایی چهل و هشت کارگاه آموزشی نمایش درمانی برای دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد و دکترا.
17 - مدیر نخستین مرکز نمایش درمانی ایران .
18 - سخنران سمینار بین المللی جامعه ایمن با حضور پانزده کشور جهان با موضوع سخنرانی (ایمنی و جایگاه نمایش درمانی) سال 2017 میلادی ایران شهر مشهد.
19 - شرکت کننده در شصت و چهارمین جشنواره بین المللی اوینیون سال 2011 میلادی.
20 - سخنران نخستین جشنواره تئاتر خیابانی در کشور قرقیزستان سال 2010 میلادی.
21- داور سومین جشنواره بین المللی تئاتر خیابانی کشور عراق سال 2013 میلادی.
22- سخنران هفته فرهنگی ایران در کشور ونزوئلا سال 2011 میلادی.
23- پژوهشگر کتاب آثار مفرغی ایران در موزه لوور (کتاب پژوهشی ) سرزمین کاسیتروس) سال 2014 میلادی .
__
_ https://www.google.com/amp/s/www.mehrnews.com/amp/235259/
_ https://www.google.com/amp/s/www.mehrnews.com/amp/3863801/
_ https://elmnet.ir/eid/A-0081-1219
_ https://theater.ir/fa/92126
_ https://honari.farhang.gov.ir/fa/news/12315/%D8%B4%D8%B5%D8%AA-%D9%88-
_ http://www.pana.ir/news/818441
_ https://theater.ir/fa/116921
_ https://gilan.farhang.gov.ir/fa/news/618615/
_ https://www.google.com/amp/s/www.yjc.news/fa/amp/news/5341020
_ https://www.cinemapress.ir/news/27167/
_ https://www.mehrnews.com/news/5402504/
_ https://www.irna.ir/news/84500692/
_ https://www.irna.ir/news/84424140/
_ https://www.irna.ir/news/84293731/
_ https://www.aparat.com/v/XTs5H/
_ https://www.noormags.ir/view/fa/creator/278919/
_ https://www.iranketab.ir/profile/25449-
_ https://theater.ir/fa/144033
_ http://japanstudies.ir/label/
_ https://www.google.com/amp/s/www.yjc.news/fa/amp/news/4051396
_ https://tehran.navideshahed.com/fa/news/515783/
_ https://www.worldallianceofdramat
_ herapy.com/fa-collaborating
_ https://www.ibna.ir/fa/tolidi/174949/
_ https://www.google.com/amp/s/www.isna.ir/amp/98053014506/
_ https://ijrn.ir/article-1-619-fa.html
_ http://mahnametheater.blogfa.com/
_ https://www.mefda.ir/news/20613/
_ https://www.google.com/amp/s/article.tebyan.net/Article/AmpShow/330407
_ https://dehlinks.ir/fa/book/sellbook/book/53806/