تئاتر درمانی
[منبع الکترونیکی]
کتابخانه شخصی
شرح پدیدآور :
مجید امرایی
زبان :
فارسی
نوع منبع :
مقاله
موضوعات :
جوامع
روان شناسي
روان شناسي دين
فلسفه روان شناسي
دين
پدیدآورندگان :
وضعیت نشر الکترونیکی :
قم : موسسه فرهنگی و اطلاع رسانی تبیان ، 1387
منابع دیجیتالی :
2.اثربخشی درمان شناختی رفتاری و روان نمایشگری برتنظیم هیجان زنان مبتلا به سرطان پستان
(فایل کامل)
سال انتشار 1400
محل انتشار: فصلنامه خانواده و بهداشت شماره 29، دوره 11
نویسندگان: لیلا مترقب جعفرپور، بیوک تاجری، جواد خلعتبری، مجید امرایی
تعداد صفحات: 14 | زبان: فارسی
1.اثربخشی سایکودرام بر تصویر بدنی، تنظیم هیجانی و بهزیستی ذهنی در زنان مبتلا به سرطان پستان
(فایل کامل)
سال انتشار 1400
محل انتشار: نشریه پژوهش توانبخشی در پرستاری شماره 4، دوره 7
نویسندگان: لیلا مترقب جعفرپور، بیوک تاجری، جواد خلعتبری، مجید امرایی
تعداد صفحات: 10 | زبان: فارسی
Introducing two teachers; Mashhad Drama Therapy Association was inaugurated. The Khorasan Razavi Drama Therapy Association was inaugurated in the presence of Dr. Majid Amraei, Secretary General of the Iranian Drama Therapy Association, and Dr. Shahram Karami, Cultural and Artistic Director and a well-known figure in the country's performing arts. According to the DTCI information base; In this ceremony, at the same time with the opening of the representative office of Khorasan Razavi province, Dr. "Marjan Kashani" Doctor of Psychology and Drama Therapist and "Sara Karimian" Master of Directing and Drama Therapist were introduced as representatives of the Iranian Drama Therapy Association in Khorasan Razavi Province. In this ceremony, while exchanging a memorandum of cooperation between Shamail Cultural and Artistic Institute and DTCI Iranian Drama Therapy Association, a representative office of this association was set up in Khorasan Razavi. "Seyed Hojjat Tabatabai" Deputy Director of the General Directorate of Culture and Islamic Guidance of Khorasan Razavi, Dr. "Zareh Saz" Director General of the Center for Intellectual Development of Khorasan Razavi Province, Dr. "Mojtaba" Deputy Director of Culture of Ferdows University of Mashhad, Dr. "Amin" Lecturer and Director of Art Department The ceremony was attended by the President of the Khorasan Theater Association, Dr. Shahram Karami, and a group of professors in the field of culture, art and rehabilitation. The ceremony started at 11:00 AM with the welcome of "Arash Khairabadi", "Director of Shamail Cultural and Artistic Institute" and the speech of the Secretary General of the Iranian Drama Therapy Association, followed by speeches by Dr. Shahram Karami, Dr. Zarahsaz, Dr. Mojtabavi and Dr. Amin. In this ceremony, before the opening, with the presence of invited directors and a group of artists from different sections, including the theater, rehearsal platforms; The recording and editing studio and the cafeteria were inaugurated and visited, and the ceremony ended with the unveiling of the poster for the "First Children and Adolescent Theater Festival in the Post-Corona Days" and the introduction of the "Four Innovative Dolls of the Shamail Institute". It is worth mentioning that Khorasan Razavi is the seventh province in which the representation of the Iranian Drama Therapy Association has been established. Representations of the Iranian Drama Therapy Association have already been established in the provinces of Khuzestan, Gilan, Markazi, Mazandaran, West Azerbaijan and Kerman. .
مجید امرایی:
مجید امرایی میگوید: تئاتر خیابانی یک گونه کاملا مردمی و مورد پسند مخاطب در هر کجایی است؛ چون میتواند به سادگی خودش را با موقعیت مخاطب همگام و متعادل کند. به سادگی میتواند خودش را با فضا و موقعیتهای متفاوت وفق دهد و با آنها ارتباط برقرار کند. اینها ظرفیتهایی است که از بداههساز بودن و بداههپرداز بودن تئاتر خیابانی میآید.
به گزارش خبرنگار ایلنا، «مجید امرایی» نویسنده، کارگردان تئاتر، نمایش درمانگر و مدرس دانشگاه علامه طباطبایی و دبیرکل انجمن نمایش درمانی (دراماتراپی) ایران است؛ با او درباره نقش و اهمیت تئاتر خیابانی (تئاتر فضای باز)، جایگاه آن در ایران، نگاه مردم، دولت و جامعه هنری به این گونه اجرایی، محدودیتهای آن و... به گفتگو نشستهایم که مشروح آن را میتوانید در ادامه بخوانید.
به نظر میرسد تئاتر خیابانی در ایران دستکم گرفته شده است؛ جدا از مخاطب، دایره هنرمندانمان هم هنوز و بعد از تجربههای درخشانی که در تئاتر محیطی شکل گرفته و آثار بسیار درخشانی در این حوزه تولید شده، هنوز بهعنوان تئاتری سطح پایینتر از اجرای صحنهای به آن نگاه میکنند و برایش شأن یک گونه تئاتری مستقل را قائل نیستند. فکر میکنید این نگاه از کجا میآید؟
بله، کاملا با شما همعقیدهام. اصفهانیها یک ضربالمثلی دارند که میگویند «آقا آقا از تو خانه در میآید» یعنی ارج گذاشتن به یک موقعیت، به یک شرایط، به یک هنر، از خود خالقان آثار هنری شروع میشود. به نظر میرسد خالقان اثر هنری در تئاتر محیطی، باید کارشان را بیش از پیش جدی بگیرند و بدانند که تئاتر خیابانی یک گونه مستقل و ریشهدار در سرزمین ایران است و چیزی از دیگر گونههای نمایشی کم ندارد. این را در درجه اول خود هنرمندان و در درجه دوم، حامیان و مدیریت حوزه هنرهای نمایشی باید لحاظ کنند و در تخصیص بودجهها به تئاتر خیابانی، دقیقتر و جدیتر عمل کنند. چراکه تئاتر خیابانی یک تئاتر حاشیهای نیست، یک تئاتر کاملا در متن و در بطن جامعه است.
برخی پژوهشگران معتقدند مردم ما نسبت به خیلی از کشورهای دیگر و حتی در مقایسه با مردم منطقه، خیلی تن به مشارکت در تئاترهای خیابانی و محیطی نمیدهند؛ اتفاقی که شاید از یک شرم تاریخی نشات میگیرد...
نه، من این را باور ندارم.
یعنی تصور میکنید این کنش دوسویه بین هنرمند و مردم عادی و رهگذر (بهعنوان مخاطبان بالقوه این نوع نمایش) اتفاق افتاده است؟
این مشارکت چیزی نیست که بخواهیم آن را در طی یکی دو سال بررسی کنیم. نمایش خارج از سالن، نمایش محیطی یا آنچه امروزه به اشتباه تحت عنوان «تئاتر خیابانی» و به درستی «نمایش فضای باز» یا «نمایش بیرونی» از آن یاد میکنیم، قرنهاست که با مخاطب مأنوس است. نمایشگری که در هر کوی و برزن میرفته، مردم را دور خود جمع میکرده است. بنابراین رسیدن به این نتیجه که مخاطبان با تئاتر محیطی و بیرونی همراهی نمیکنند، اتفاقی نیست که در قالب یک تحقیق تکنفره به دست بیاید. ضمن اینکه معیار در سنجش چنین کنش و واکنشی از سوی مردم، فقط تهران نیست؛ معیار فقط جلوی تئاتر شهر تهران یا چند جای محدود دیگر نیست، معیار سراسر ایرانست. هر کجا که تئاتر خیابانی اجرا میشود، مخاطبان هم با آن مأنوس هستند، با آن همراه هستند، با آن همراهی میکنند، چراکه دارد حرف و دغدغه آنها را مطرح میکند و دارد مساله مردم را میگوید. تئاتر محیطی، مردمیترین گونه تئاتری است، موضوعش از مردم است، با خود مردم پیش میرود و با خود مردم به راهکار میرسد.
به اعتقاد شما تئاتر محیطی در کنار اهدافی که در زمینه آگاهیبخشی، افزایش سواد اجتماعی و کمک به مشارکت در امور اجتماعی دارد، توانسته در عمل هم چنین اتفاقهایی را رقم بزند؟
اینها چیزهایی است که در بطن نمایش خیابانی نهفته است. اگر برنامهریزی ما ضعیف است، نباید نقص و ایرادش را به تئاتر خیابانی متصل کنیم. تئاتر خیابانی یک تئاتر کامل است، یک نمایش کامل از همه جهات است؛ اگر میبینیم چندان گسترده نشده، به این علت است که ما برنامهریزی خوبی برایش نداریم. چون مدیریت خوبی نکردهایم، نمیتوانیم ضعفهای مدیریتی را به خود تئاتر خیابانی متصل بدانیم یا اگر هنرمندی به واسطه اینکه دغدغه نان دارد و میخواهد امرار معاش کند و کار جدید تولید نمیکند بگوییم ایراد از تئاتر خیابانی است. تئاتر خیابانی سالهاست خودش را معرفی کرده؛ جایگاهش، مدیریتش، شرایطش، شیوه ارتباطش با مخاطب و... قرنهاست در دنیا این گونه نمایشی بهعنوان نمایشهای فضای باز و بیرونی و پیش از آن که تئاتر در سالنهای سرپوشیده حبس شود، اجرا میشده و با مخاطبش هم ارتباط برقرار میکرده است. اصلا نمایشگرش هم از خود همان مخاطبان بوده و اجرا در لحظه اتفاق میافتاده. مباحثی را هم طرح میکرده که دغدغه خود آدمها بوده است.
فکر میکنید این نگاه در هنر محیطی و بیرونی ما وجود دارد که فرصتی برای ارائه تجربههای نو چه در شکل و فرم و شیوههای اجرایی و چه در محتوایی که میخواهد ارائه دهد باشد؟ تجربهای که شاید تئاتر صحنهای از امکانش بیبهره باشد...
آنچه که در تئاتر صحنهای نمیتواند اتفاق بیفتد، در تئاتر خیابانی میتواند. تئاتر خیابانی محدودیت سن و صحنه ندارد. تمام محدودیتهایی را که تئاتر صحنهای و قاب صحنهای میتواند داشته باشد، تئاتر خیابانی ندارد، در عین حال که خودش محدودیتهای دیگری دارد. الان در دنیا، تئاتر خیابانی به سمت تئاتر مکانیکی رفته؛ یعنی بهرهگیری از تکنولوژی جدید برای اجرا در فضای باز یا در خیابان. عروسکهای بیست متری و تکنولوژی ماشینی بهعنوان یک امکان بهکار گرفته میشوند و تئاتر خیابانی دیگر تنها محدود به مکالمه دو نفر در خیابان یا بین نمایشگر و تماشاگر نیست. مرز تماشاگر با نمایشگر در هم نوردیده شده، همه هم نمایشگرند و هم تماشاگر؛ هر آن و هر لحظه فضای مداخله برای حضور مخاطب در اجرای نمایش مهیا میشود و داستان هر بار به یک شیوه ادامه پیدا میکند. اینطور نیست که یک داستانی مشخص اجرا شود و آخرش معلوم باشد و در انتها بگویند خیلی خب، بروید خانهتان. ممکن است پایانِ یک اجرا در مواجهه با مخاطب، اصلا چیز دیگری شود. اینها ظرفیتهای در لحظه بودن و نفس به نفس بودن با مخاطب است که از ظرفیتهای تئاتر خیابانی و فضای باز و بیرونی محسوب میشود؛ امکاناتی که تئاتر صحنهای فاقد آنهاست.
اجرای تئاتر محیطی، در خیابانی و فضاهای باز با چه مشکلات و محدودیتهایی مواجه است؟
فکر میکنم با توجه به اینکه قریب به دو سال است که با اپیدمی کرونا روبرو هستیم، زمان آن رسیده که هیاتی متشکل از شهرداری، ادارهکل هنرهای نمایشی، حوزه هنری، کانون پرورش فکری، نیروی انتظامی و همه کسانی که میتوانند در تولید و اجرای نمایشهای خیابانی سهیم باشند تشکیل شود تا گروههای هنری بتوانند در فضاهای مختلف برای مردم نمایش اجرا کنند. گاه فقط برای سرگرمی و شاد کردن مردم، و گاهی برای آگاهیبخشی به آنها. کما اینکه در همین مدت کرونا هم تعدادی از گروههای نمایشی شروع کردند به اطلاعرسانی در زمینه این همهگیری. با فرصتی که از چراغ قرمزهای دو، سه دقیقهای در چهارراهها به دست میآمد، گروههای نمایشی در قالب اجراهایی بسیار کوتاه به مردم درباره کرونا و مراقبتهایش اطلاعرسانی میکردند. اینها ظرفیتهایی است که تئاتر خیابانی با خوش دارد، و میتواند بیش از این شود. به نظر میرسد به جایی رسیدهایم که باید تعامل بیشتری با دنیای هنرهای نمایشی و با خارج از مرزها داشته باشیم؛ به نظر میرسد باید فضایی ایجاد کنیم که گروههای تئاتر خیابانی بتوانند بروند و تجارب جدیدی با گروههای خارجی یا از جشنوارههای خارجی کسب کنند. به نظر میرسد این تعامل دو سویه یعنی آمدن و رفتن گروههای ایرانی به کشورهای خارجی یا آمدن گروههای خارجی به ایران میتواند ما را با دنیا و با علم روز تئاتر خیابانی مرتبط کند. تئاتر خیابانی یک گونه کاملا مستقل است، یک گونه کاملا مردمی است، یک گونه کاملا مورد پسند مخاطب در هر کجایی است؛ چون میتواند به سادگی خودش را با موقعیت مخاطب همگام و متعادل کند. اگر در یک سربازخانه اجرا میرود و تایم بعدیاش در حیاط یک بیمارستان است، به سادگی میتواند خودش را با این فضا و موقعیتهای متفاوت وفق دهد و با آنها ارتباط برقرار کند. اینها ظرفیتهایی است که از بداههساز بودن و بداههپرداز بودن تئاتر خیابانی میآید. از تئاتری که در آن و در لحظه اتفاق میافتد، دغدغهمند است، پیشرو است، مسالهمحور است، مشکلگشاست، گرهافکن و گرهگشاست، شورایی است و... اینها همه ویژگیهایی است که به نظر میرسد در تئاتر خیابانی و بیرونی وجود دارد و آرزو میکنم حداقل مدیران ما به این اهمیت و ظرفیت پی برده باشند. به نظر میرسد امروز، بعد از سی و خردهای سال که تئاتر خیابانی بهطور جدی در جشنواره تئاتر فجر هم حضور داشته، این گونه تئاتری نیازمند یک جشنواره وسیع بینالمللی است؛ نه تنها رویدادی محدود به یک استان یا شهرستان.
فکر میکنید در فضای آکادمیک، دانشگاهها و دروس دانشگاهی به شکل مناسب به تئاتر محیطی پرداخته شده است؟
نه، تازه شروع کردهاند بهعنوان برخی از واحدها. بهعنوان یکی، دو واحد در برخی از رشتهها به آن توجه میشود، ولی به نظر میرسد ظرفیت این را دارد که بهعنوان یک رشته کاملا مستقل به تئاتر بیرونی یا تئاتر فضای باز توجه شود. یا بهعنوان یک رشته دانشگاهی، چون هم مدرسین آن موجود است و هم علاقهمندانی که میخواهند در این حوزه کار کنند. تئاتر خیابانی به دنبال سودجویی و منفعت نیست، تئاتر خیابانی منفعتش را در حل مسائل جامعه و مخاطبش میداند. تئاتر خیابانی تئاتر تجاری نیست، تئاتر خیابانی تئاتر دغدغهمند است، تئاتر مسالهمحور است، تئاتری است که مدام خودش را بهروز میکند. یعنی هر بار که اجرا میشود، متناسب با زمان حال، بهروز میشود. هر بار متناسب با موقعیتش، متناسب با فضا، و با هویتبخشی به فضای نمایشی در هر کجایی که اجرا میشود، خودش را بهروز میکند و هویت نمایشی میدهد به فضاهایی که در بیرون وجود دارند و اینها مسائلی است که بهعنوان یک ظرفیت جدی در تئاتر ایران، بسیار اهمیت دارند.
Message from the Secretary General of the Iranian Drama Therapy Association DTCI on the occasion of World Drama Therapy Week 17 to 23 October 2021
As we enter the new millennium, humans have found themselves facing the corona virus, it seems that paying attention to human humanity and where to come and where to go is still an unanswered question that only our individuality can answer.
Because the only way to understand it is to understand the clear relationship between the (individual) worshiper and the god, Now that life has become doubly important for human beings and all the sciences are confused about this invisible virus, The only way to calm our "swollen hearts" is to help our helpless human beings in our hearts, It seems that all psychological damage originates from the problem of separation from the self.
Undoubtedly, self-knowledge is the most important and safest way to know God, and human beings can understand this only in their individuality.
Our best biological role is to understand the role between the slave and the god and the only way to save us is to rely on eternal power that has never left us alone.
Let’s redraw our human life our world today is tired of bloody, scary and scary roles, Other contemporary human beings are tired of playing a role in war, bloodshed, statelessness, oppression, exploitation, discrimination, child murder, animal slaughter, and nature burning.
Contemporary man wants a quiet role, the role of colorful flowers, the role of fragrant and aromatic, the role of sweet words and poetry and songs, the role of love and affection and the role of monasticism and kindness and these are the lost roles of contemporary man, our forgotten roles as humans.
It seems that the only way to recreate our colorful and good human roles is to think positively and translate this beautiful word of Saadi Shiraz again. Human beings are members of a whole … In creation of one essence and soul If one member is afflicted with pain … Other members uneasy will remain
Dramatherapy is finding its role at any point in time, a role that is colorful and colorful, The role of well-dressed, well-acted, well-known and well-to-do because in this imprinted role, there is a pleasure whose ruler and criterion is satisfaction, pride, self-health and good deeds of us human beings.
In dramatherapy, play is a tool of action and reaction, a way of interacting, understanding and even conflicting opinions to reach a common understanding of oneself, another of the environment and of God.
It is the "game" that gives us the pattern of behavior, and pattern of behavior means enjoying a “successful experience along the way”, it means "insight", "Reaching a solution to a problem" is "with the help of one's own experience and other understanding".
How our pattern of behavior relates to our roles and personalities is another important point that can only be understood in the face of unresolved situations and critical life issues and "playing these situations" in a safe place away from harm is enjoyable and learnable.
So let's "rewrite" our roles once again, "repair" them and, if necessary, "forget" them, and this can only “be done by avoiding egoism and using the word "us.
Dr. Majid Amraei
Secretary General of the Iranian Drama Therapy Association DTCI
Founding member of the WHDTh World Dramatherapy Association
Amraei- Leila Moteragheb Jafarpoure 
, Biuok Tajeri , Javad Khalatbari , Majid Amraee
Assistant Professor, Department of Psychology, Karaj Branch, Islamic Azad University, Karaj, Iran
Abstract: (231 Views)
Introduction and Aim: Breast cancer is one of the most common types of cancer in women and patients have problems with subjective well-being, emotional regulation and body image. Due to the need for intervention to improve the women with breast cancer and little research on the effectiveness of psychodrama, the present study was conducted to determine the effectiveness of psychodrama on body image, emotional regulation and subjective well-being in women with breast cancer.
Methods: This quasi-experimental study was a pre-test, post-test and follow-up study with a control group. The study population was women with breast cancer who were referred to Shohada Tajrish Hospital in Tehran, Iran in 2019. Thirty women were selected by the available sampling method and were divided into two equal groups of test and control (n=15 in each group) by simple random method. The experimental group was trained in 10 sessions of 90 minutes by psychodrama and the control group was placed on a waiting list for training. Data were collected using body image, emotional regulation and subjective wellbeing questionnaires.
Results: The experimental and control groups were matched in terms of age, education, marriage and number of children (P> 0.05). Also, there was no significant difference between the groups in the pre-test phase in terms of body image, emotional regulation and subjective well-being (P> 0.05), but in the posttest and follow-up phases, a significant difference was recorded in terms of all three variables (P <0.001). In addition, psychodrama improved body image, emotional regulation and subjective well-being in women with breast cancer and this improvement was maintained in the follow-up phase (P <0.001).
Conclusions: The findings showed the effectiveness of psychodrama on improving body image, emotional regulation and subjective well-being and continuing its effectiveness. Therefore, therapists and health professionals can use the psychodrama method along with other treatment methods to improve the characteristics of breast cancer patients, especially improving body image, emotional regulation and subjective well-being.
استاد دانشگاه و کارگردان تئاتر؛
جامعه فرهنگیوهنری چشمانتظار اجرای وعدههای وزیر فرهنگ
تهران- ایرنا- مدرس دانشگاه و کارگردان تئاتر، اهالی فرهنگ و هنر را آسیبدیده از وعدههای عملی نشده مدیران گذشته دانست و گفت: وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی میتواند با برنامهای هدفمند در حوزههای حمایتی و ارائه تسهیلات، کمک شایانی به بهبود روند زندگی آنها کند.
مجید امرایی روز چهارشنبه در گفت وگو با خبرنگار فرهنگی با تشریح مسائل و مشکلات گوناگونی که اصحاب فرهنگ، هنر و به ویژه هنرمندان در گذشته تاکنون با آنها دست به گریبان بوده اند، اظهار داشت: امروز که دولت سیزدهم روی کار آمده به معنای واقعی زمان عمل فرا رسیده است. بخش تاثیر گذار هر اجتماعی هنرمندان و اهل فرهنگ آن جامعه هستند؛ جامعه فرهنگی و هنری چشم انتظار اقدامات و وعده های داده شده محمد مهدی اسماعیلی هستند.
تا گلستان شدن راه طولانی در پیش است
عضو موسس اتحادیه جهانی نمایشدرمانی (دراماتراپی) به بخشی از دغدغه ها و چالش های موجود سرراه اهالی فرهنگ، هنر و رسانه اشاره کرد و افزود: این زمین سوخته نیاز به مراقبت و نگهداری دارد تا گلستان شدن راه طولانی در پیش است. مطمئن باشید با صداقت می توان اهالی فرهنگ و هنر را با خود همراه و باغ خشکسالی زده فرهنگ و هنر را دوباره گلستان کرد.
به گفته امرایی، این هنرمندان فرزندان خلف بزرگانی چون فردوسی، سعدی، حافظ، مولانا، نیما یوشیج، کمال الدین بهزاد، غلامحسین بنان، عبدالحسین نوشین، داریوش رفیعی، ابوالقاسم حالت، عباس کیارستمی، محمدرضا شجریان و غلامحسین ساعدی هستند که پرچمدار فرهنگ و هنر این سرزمین بوده اند.
تاریخ در حال گذر است و اقدامات همه ما در حافظه تاریخی فرهنگ و هنر این سرزمین ثبت و ضبط خواهد شد چه نیک و چه بد. هنرمندان اکنون زخم خورده و آسیب دیده اند برای همراهی و همگامی روی وعده های وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی و منصوبان شما حساب می کنند؛ پس باید در انتخاب مدیران دقت کرد که اهل علم و عمل باشند.
پیشنهاد اجرای برنامههایی هدفمند برای حمایت از اهالی فرهنگ و هنر
این مدرس دانشگاه گفت: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می تواند با برنامه ای هدفمند و منظم برای حمایت از اهالی فرهنگ و هنر در حوزه های حمایتی ورود کند.
عضو موسس اتحادیه جهانی نمایشدرمانی در ادامه یکی از مهمترین فشار های اقتصادی بر خانواده هنرمندان را هزینه های سرسام آور مسکن دانست که می توان با راه اندازی تعاونی های مسکن از طرح حمایتی یک میلیون مسکن وعده داده شده دولت جدید در هر سال بهره برداری و اهالی فرهنگ هنر را خانه دار کرد.
او ادامه داد: همچنین هزینه درمان بالا در زمان کرونا لطمات سنگینی به خانواده های مبتلا وارد کرده است که برای جبران بخشی از آن می توان با بیمه های درمانی و پرداخت کمک هزینه های درمان دردهای اهالی هنر را کاهش داد.
به گفته وی، دراین دوره هزینه های تدفین موجب شده خانواده ها دچار مشکلات شدید مالی شوند. پرداخت بخشی از کمک هزینه های تدفین نیز می تواند بخشی از آلام و دردهای خانواده های هنرمندان مبتلا را جبران کند.
ارائه تسهیلات حمایتی
این کارگردان تئاتر اضافه کرد: می توان با پرداخت کمک هزینه های معیشتی، کمک هزینه های حمایتی وام های کم بهره، کمک هزینه های مسکن اجاره و خرید مسکن، فشار های کمر شکن مالی را در دوره همهگیری کرونا کاهش داد.
وی به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی پیشنهاد کرد تا با پرداخت وام های کم بهره در مسیر پرداخت بخشی از کمک هزینه های ازدواج، کمک هزینه های تولد فرزند نیز اقدام کند. همچنین می توان این امور را به صنوف و تشکل های هنری واگذار کرد و در این زمینه با پرداخت کمک هزینه های مشاغل خانگی تولیدات هنری تک نفره و چند نفره از جمله حوزه های نقاشی، مجسمه سازی، نویسندگی و مشاغل کوچک را حمایت کرد.
این مدرس دانشگاه گفت: هر چند به نظر می رسد با شغل شدن عرصه های هنری در قانون کار جمهوری اسلامی بتوان مسیر های حمایتی را منسجم تر کرد و این از وظایف مشترک وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و مجلس شورای اسلامی است.
اثربخشی سایکودرام بر تصویر بدنی، تنظیم هیجانی و بهزیستی ذهنی در زنان مبتلا به سرطان پستان
لیلا مترقب جعفرپور ، بیوک تاجری* ، جواد خلعتبری ، مجید امرایی
استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران : btajeri@yahoo.com
چکیده: (۱۱۳ مشاهده)
مقدمه و هدف: سرطان پستان یکی از شایعترین انواع سرطان در زنان است و مبتلایان به آن دارای مشکلاتی در زمینه بهزیستی ذهنی، تنظیم هیجانی و تصویر بدنی هستند. با توجه به لزوم مداخله برای بهبود ویژگیهای زنان مبتلا به سرطان پستان و پژوهش های اندک درباره اثربخشی سایکودرام، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی سایکودرام بر تصویر بدنی، تنظیم هیجانی و بهزیستی ذهنی در زنان مبتلا به سرطان پستان انجام شد.
روش کار: این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به بیمارستان شهدای تجریش شهر تهران در سال 1398بودند. تعداد 30نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و با روش تصادفی ساده در دو گروه مساوی آزمون و کنترل (هر گروه 15نفر) قرار گرفتند. گروه آزمون 10جلسه 90دقیقه ای به روش سایکودرام آموزش دید و گروه کنترل در لیست انتظار برای آموزش قرار گرفت. دادهها با کمک پرسشنامه های تصویر بدنی، تنظیم هیجانی و بهزیستی ذهنی جمع آوری شد.
یافته ها: گروههای آزمون و کنترل از نظر سن، تحصیلات، تأهل و تعداد فرزند همسان بودند (P> 0.05)همچنین، گروهها در مرحله پیش آزمون از نظر تصویر بدنی، تنظیم هیجانی و بهزیستی ذهنی تفاوت معنیداری نداشتند (P> 0.05) اما در مراحل پس آزمون و پیگیری از نظر هر سه متغیر تفاوت معنی داری ثبت شد(P <0.001)علاوه بر آن، روش سایکودرام باعث بهبود تصویر بدنی، تنظیم هیجانی و بهزیستی ذهنی در زنان مبتلا به سرطان پستان شد و نتایج درمان در مرحله پیگیری نیز باقی ماند(P <0.001).
نتیجه گیری: نتایج نشاندهنده اثربخشی سایکودرام بر بهبود تصویر بدنی، تنظیم هیجانی و بهزیستی ذهنی و تداوم اثربخشی آن بود. بنابراین، درمانگران و متخصصان سلامت میتوانند از روش سایکودرام در کنار سایر روشهای درمانی برای بهبود ویژگیهای مبتلایان به سرطان پستان بهویژه بهبود تصویر بدنی، تنظیم هیجانی و بهزیستی ذهنی استفاده نمایند.
واژههای کلیدی: بهزیستی ذهنی، تصویر بدنی، تنظیم هیجانی، سایکودرام، سرطان پستان
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی در پرستاری توانبخشی
دریافت: 1399/9/18 | پذیرش: 1399/12/18 | انتشار: 1400/6/7
محلی برای درج دست نوشته های من